Kleine Thijs: Wild lvl 9000

Hallo

In deze blog ga ik jullie mee terugnemen naar de tijd van luiers en spenen. De tijd dat je nog leuke dingen kon meemaken met mij.

Hoi ik ben een aap
Om te beginnen gaan we terug naar mijn tweede levensjaar. Hier leer ik mijn stiefvader kennen. Wat dit zo bijzonder maakt is dat het feit dat de eerste woorden die ik letterlijk tegen hem sprak de woorden “Hoi, ik ben een aap” waren. Ik zei dit terwijl ik ondertussen apen geluiden maakte. Ik weet echter nog steeds niet wat mijn moeder toen tegen mijn stiefpa zei na die woorden.

Wild
Volgens mijn ouders was ik als ik met mijn speelgoed speelde erg… nouja wild. Alles waarmee ik speelde kon vechten, vliegen en natuurlijk kapot. Ik sloeg twee dingen tot in den treure tegen elkaar aan totdat iets kapot ging. Mijn stiefvader dacht hiervoor de perfecte oplossing te hebben. Een pedagogisch verantwoord verjaardagscadeau te geven. Een Playmobil boerderij. Hij had een hele ondergrond met diertjes voor me gemaakt. Helaas toen hij de volgende dag op mijn kamer kwam was het geen Playmobil boerderij meer…

Kijk papa! Een robot – Thijs Alssema (5y)

Ja.. helaas pakte zijn goede bedoeling dus niet al te goed uit.

Wildplassen
Toch wel het beste bewijs voor het feit dat ik vroeger erg opstandig was, is het verhaal dat mijn stiefvadet in de tuin lag te zonnen en opeens een gekletter naast zich hoorde. Ik kreeg mijn zin niet en besloot naast hem te gaan staan plassen. Wat was ik toch een schat

Nog meer plas
Toch best wel een iconisch moment uit mijn jeugd was het moment dat ik de vloer ging dweilen op mijn slaapkamer. Mijn ouders hadden mij voor straf in mijn kamer gezet. Toen mijn stiefvader kwam kijken of ik al was afgekoeld zat ik daar dood leuk de vloer te dweilen. Hieruit volgt het volgende gesprek:

Stiefvader: “Hoe kom jij aan water?’
Kleine Thijs: “is geen water hihi”.
Stiefvader: “wat dan?’
Kleine Thijs: “is plas”.

Tja…

Sleep is for the weak
Een van de grootste problemen waar mijn ouders mee te kampen hadden met mij als kleine kind, was mij in slaap krijgen. Toen mijn stiefvader net bij mijn moeder was zei hij een keer ‘laat hem maar schreeuwen. Hij stopt vanzelf wel’. Waarop mijn moeder zei ‘pfffff nou. Dan ken jij mijn Thijs nog niet’. En inderdaad. Want om 11uur ’s avonds sliep ik nog niet. Uiteindelijk is het ze toch gelukt om mij elke avond in slaap te krijgen. Namelijk door een stickervel en zodra ik hem vol had kreeg ik een cadeautje. Nou daarvoor deed ik het wel.

Ja er zijn nog zoveel dingen die ik wil vertellen over mijn kindertijd. Maar dan wordt deze blog echt te lang. Maar niet getreurd want er komt een deel 2 waarin ik onder andere mijn eetritueel van vroeger bespreek.

Xxx
Thijsje

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s